تو رو از خاطرم برده تب تلخ فراموشی

دارم خو می کنم با این فراموشی و خاموشی

چرا........

چشم دلم کوره

عصای رفتنم سسته

 کدوم موج پریشونی تو رو از ذهن من شسته

خدایاااااااااااااا......

فاصله تا من خودت گفتی که  کوتاهه

از اینجا که من ایستادم

چه قدر تا اسمون راهه من از تکرار بیزارم

از این لبخند پژمرده از این احساس یآسی که تو از خاطرم برده

به تاریکی گرفتارم شبم گم کرده مهتابو

 بگیره از چشمای کورم عذابه کهنه ی  خوابو

چرا گریم نمی گیره مگه قلب من از سنگه

خدایااااااااااااا من کجا میرم؟ کجای جاده دلتنگه

میخوام عاشق بشم اما تب دنیا نمی زاره سر راه بهشت من درخت سیب میکاره

حالمان بد نیست غم کم می‌خوریم                                              کم که نه! هر روز کم کم می‌خوریم

آب می‌خواهم ، سرابم می‌دهند                                                      عشق می‌ورزم عذابم می‌دهند

خود نمیدانم کجا رفتم به خواب                                                              از چه بیدارم نکردی آفتاب؟؟

خنجری بر قلب بیمارم زدند                                                                       بی گناه بودم و دارم زدند

دشنه‌ای نامرد بر پشتم نشست                                                       از غم نامردمی پشتم شکست

سنگ را بستند و سگ آزاد شد                                                            یک شبه بیداد آمد ، داد شد

عشق آخر تیشه زد بر ریشه ام                                                        تیشه زد بر ریشه ی اندیشه ام

عشق اگر اینست مرتد می شوم                                                  خوب اگر اینست من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است                                               کافرم دیگر مسلمانی بس است

در میان خلق سردرگم شدم                                                                      عاقبت آلوده مردم شدم

بعد ازاین با بی‌کسی خو می کنم                                                   هر چه در دل داشتم رو می کنم

نیستم از مردم خنجر بدست                                                          بت پرستم بت پرستم بت پرست

بت پرستم، بت پرستی کار ماست                                              چشم مستی تحفه ی بازار ماست

درد می بارد چو لب تر می کنم                                                        طالعم شوم است باور می کنم

من که با دریا تلاطم کرده ام                                                                   راه دریا را چرا گم کرده ام؟

قفل غم بر درب سلولم مزن!                                                           من خودم خوش‌باورم گولم مزن!

من نمی گویم که خاموشم مکن                                                         من نمی گویم فراموشم مکن

من نمی گویم که با من یار باش                                                      من نمی گویم مرا غم خوار باش

من نمی گویم؛ دگر گفتن بس است                                               گفتن اما هیچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شیرین! شاد باش                                                  دست کم یک شب تو هم فرهاد باش

آه! در شهر شما یاری نبود                                                                   قصه هایم را خریداری نبود!!!

وای! رسم شهرتان بیداد بود                                                                   شهرتان از خون ما آباد بود

از درو دیوارتان خون می چکد                                                          خون من،فرهاد،مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شومتان                                                          خسته از همدردی مسمومتان

اینهمه خنجر، دل کس خون نشد                                                 این همه لیلی، کسی مجنون نشد

آسمان خالی شد از فریادتان                                                               بیستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پیشه ام                                                                 بویی از فرهاد دارد تیشه ام

عشق از من دورو پایم لنگ بود                                                        قیمتش بسیار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پایم خسته بود                                                          تیشه گر افتاد دستم بسته بود

هیچ کس دست مرا وا کرد؟ نه!                                                              فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!

هیچ کس از حال ما پرسید؟ نه!                                                             هیچ کس اندوه مارا دید؟ نه!

هیچ کس اشکی برای ما نریخت                                                      هر که با ما بود از ما می گریخت

چند روزی هست حالم دیدنیست                                                    حال من از این و آن پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل می زنم                                                                     گاه بر حافظ تفأل می زنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت                                                                           یک غزل آمد که حالم را 

  "ما ز یاران چشم یاری داشتیم

                                                    خود غلط بود آنچه می پنداشتیم "

شرط دل دادن دل گرفتنه ، وگرنه یکی بی دل می مونه یکی دو دل

در شبان غم تنهايي خويش

عابد چشم سخنگوي توام

من در اين تاريكي

من در اين تيره شب جانفرسا

زائر ظلمت گيسوي توام

گيسوان تو پريشانتر از انديشه ي من

گيسوان تو شب بي پايان

جنگل عطرآلود

شكن گيسوي تو

موج درياي خيال

كاش با زورق انديشه شبي

از شط گيسوي مواج تو من

بوسه زن بر سر هر موج گذر مي كردم

كاش بر اين شط مواج سياه

همه ي عمر سفر مي كردم

من هنوز از اثر عطر نفسهاي تو سرشار سرور

گيسوان تو در انديشه ي من

گرم رقصي موزون

كاشكي پنجه ي من

در شب گيسوي پر پيچ تو راهي مي جست

چشم من چشمه ي زاينده ي اشك

گونه ام بستر رود

كاشكي همچو حبابي بر آب

در نگاه تو رها مي شدم از بود و نبود

با تمام وجود تقدیم به عشقم  F  

از پیش من برو که دل آزارم   ناپایدار و سست و گنه کارم   در کنج سینه یک دل دیوانه   در کنج دل هزار هوس دارم   قلب تو پک و دامن من ناپک    من شاهدم به خلوت بیگناه    تو از شراب بوسه من مستی   من سرخوش از شرابم و پیمانه   چشمان من هزار زبان دارد    من ساقیم به محفل سرمستان   تا کی ز درد عشق سخن گویی   گر بوسه خواهی از لب من بستان   عشق تو همچو پرتو مهتابست   تابیده بی خبر به لجن زاری    باران رحمتی است که می بارد    بر سنگلاخ قلب گنهکاری   من ظلمت و تباهی جاویدم    تو آفتاب روشن امیدی   بر جانم ای فروغ سعادتبخش   دیر است این زمان که تو تابیدی   دیر آمدم و دامنم از کف رفت    دیر آمدی و غرق گنه گشتم   از تند باد ذلت و بدنامی    افسردم و چو شمع تبه گشتم

+ نوشته شده در شنبه هفتم شهریور 1388ساعت 14:30 توسط سامان |

در آن هنگام که چشمانم تورا دید

دلم از شوق تو در سینه لرزید

چنان از عشق تو مدهوش بودم

که درجمع ها خاموش بودم

همیشه فکروذکرت با دلم بود

همی ترس از رقیبان مشکلم بود

ولی توبی خیال وفارغ از من

به فکر شادی و بی غم گذشتن

ندانستی که من دیوانه هستم

غل و زنجیرچشمم را شکسته

وچشمانم به راه چشمت افتاد

غزل گویان پریشان همچو یک باد

که چشمانم جزاین راهی ندارد

تو می گویی به غیراز این می توان؟

واکنون منتظربه راهت هستم

کناریاد چشمانت نشستم

که تا ازدر بیایی من نمیرم

شفایم را از دو چشمت بگیرم

تو از درآمدی اما دریغا

نگاهی نکردی بر دل من.

من همونم که یه روزی واسه چشمات خونه ساختم

واسه بوسیدن دستات همه زندگیمو باختم

توی رود خونه ی قلبت قایق من رفتنی بود

کاش از اول می دونستم قایقم شکستنی بود

واسه درد صد تا عاشق زیر پنجرت می خوندم

توی هر شهری که بودی من مسافرت می موندم

اگه بارونی نباشه واسه ریشه ی درختم

تو نیاز تو می موندم تا بباری روی بختم

قامت خوب و قشنگت شده درمون تب من

سفرت بی انتها بود واسه قصه ی شب من

چیز تازه ای ندارم که به پای تو بریزم

دست خوب مهربونی یاورت باشه عزیزم 

                                                                             تقدیم به عشقم

حس عاشق همینه، منو تو هوای پرواز

نگو رو زمین بمونیم، جای ما میونه ابراست

حس عاشقی همینه، یه قلم، ترانه، احساس

وقتی از تو مینویسم میشم همرنگ گل یاس

حس عاشقی همینه، لحظه ی به هم رسیدن

گم شدن تو شهر چشمات، هیچکی جز تورو ندیدن

حس عاشقی همینه، منو تو، نیمکت چوبی

کاش میشد تا لحظه جون داشت تو با من اونجا میموندی

حس عاشقی همینه، مثل رویا، مثل خوابه

مثل احساس یه ماهی وقت گم شدن تو آبه

حسه عاشقی همینه، یعنی تو دیوونه باشی

تو هوای شب ابری نم نم ترانه باشی

حسه عاشقی همینه، توی قلب عاشق ما

همین حسی که میشینه رو تن دقایق ما

حسه عاشقی همینه، همین حسی که ما داریم

تو تموم طول قصه همو تنها نمیذاریم

منبع : شعر و مطلبهاي عاشقانه

همسفر خسته ام از این همه راه

خسته از نای و نی و این همه اه

راه ، تکرار زمان است چرا

همسفر فاش بگو راز چرا

اری از ایینه ها نیست نشان

ان نشان های نهان نیست عیان

اندر این نبض ِ زمان ، گیج منم

مات و مبهوت ِ دل ِ ریش منم

هوشیارم ز دل ِ خویش چرا

ان که مستم بکند ، نیست چرا

همسفر گرچه رهایم کردی

راست گو ، ره به کجا اوردی

نکند باز به من می خندی

زین که پروانه شدم می خندی

خنده کن تا که منم سوز شوم

بنواز تا که منم کوک شوم

ره  به تنهایی من می گرید

همسفر ، باش ، دلم می گرید

خُنک ان روز که اندر پیش است

دل ِ زهر خورده ی من در نیش است

باش تا سایه ای بر من باشی

وین دل زخم ، تو ، مرهم باشی

سلام بهارم

وقت ازتو گفتنه ، بازم چهره زيبايت مثل هميشه روبرومه ، عكس اون چشماي خوشگلت ، دوباره جلوي چشمامه .

ماجراي عجيبيه ، ماجراي عشق من وتو ، به سادگي و زيبائي يك نگاه . مثل همه عاشقهاي ديگه اولش با يه نگاه شروع شد . وقتي نگاهامون تو هم گره خورد ، نهال عشقمون تو يه سرزمين پاك به خاك نشست . من وتو دست تو دست هم گذاشتيم و قسم خورديم تا نهال عشقمون رو به يه درخت تنومند تبديل  كنيم . با اشك چشامون ، با خون دل ، اين درخت رو آبياري كرديم . تو سختي و ناملايمتي ها محكمتر از هميشه دستمون رو تو دست هم گذاشتيم تا از پا نيافتيم . گفتيم براي هم تكيه گاه خواهيم بود . مونديم . تنمون رو سايبون هم كرديم تا هيچ دست ديگه اي رو به ياري نخواهيم . من وتو ، تنها من وتو شرع كرديم . بار عشقمون رو به دوش كشيديم . هميشه يار وياور هم بوديم و خواهيم بود ، حال اين نهال كوچيك ، به يه درخت تنومند شده كه تو وجود من و تو ريشه دوونده وبه بارنشسته.

 حالا كه فكرشو مي كنم ، باورم نمي شه كه تونستم به اون چيزي كه مي خواستم برسم ، و حتي بيشتر از اون . ميدوني از چي مي ترسم ، يا از چي وحشت دارم ؟ از اين مي ترسم كه همه اينها خواب بوده ، وقتي چشم بازكنم و ببينم همه اينها خواب بوده ، ميدوني اونوقته كه ديوونه مي شم . نابود ميشم ، ازبين ميرم . تو همه چيز مني ، تو دارو ندار مني . تو زندگي ومعني بودن مني ، نمي دونم ميفهمي دارم دارم چي مي گم ؟ مي فهمي چه احساسي نسبت به تو دارم ؟.....

اما من خوب مي تونم تو رو ، احساس تو رو ، عشق و علاقه ترو نسبت به خودم درك كنم ، چون خودم درست مثل توام . عاشق وعاشق پيشه .صاف و ساده مثل نگاهت . من مي فهمم كسي كه عاشق شد ديگه چشاش كسي رو جز معشوقش نمي بينه ، نگاهش فقط به دنبال يه نگاهه و بس . دلش به خاطر يه نفر مي طپه .

به اميد يه نفر زندگي مي كنه . تو هر دم وهر بازدمش ، اسم معشوق رو تكرار مي كنه .هر طرف كه نگاه مي اندازه ، به اميد اين هست كه بتونه عزيزش رو ببينه . تو هر راهي كه قدم ميزاره به اميد اينه كه آخر اين راه به معشوقش ختم بشه . شب به اميد اين سر با بالين مي زاره كه عزيزش رو تو خواب ببينه و روزها به اين اميد از خواب بيدار ميشه كه طلوع خورشيد با طلوع چشماي معشوقش يكي بشه . هر قدمي كه برميداره ، تو دلش شور وشوقي براي رسيدن به معشوق ، عزيزش ايجاد ميشه . 

تو عاشق ترين كسي هستي كه تو عمرم ديدم و شنيدم . 

پايبند بودن تو به عشق و معشقت منو مجذوب تو كرده و به خاطر همين هست كه هيچوقت از عشق و علاقه ما نسبت به هم كم نميشه هيچ ، بيشتر وبيشتر ميشه . 

عزيزم خيلي دوستت دارم . خيلي خيلي بيشتر از اون چيزي كه انتظار داشتم و مي خواستم مي دوني هيچوقت از اينكه دستت رو تو دستم گذاشتم و بهت گفتم كه دوستت دارم و قسم خوردم كه هميشه باهات مي مونم پشيمون نشدم و مطمئنم كه هيچوقت از اينكار پشيمون نخواهم شد.

 عزيزم ، نيلوفرم ، بهترينم

 گفته بودي يه مدتي هست كه دلت بد جوري شور مي زنه

به دلت بد نيار من مواظب خودم . مواظب تو هستم

تو فقط و فقط و فقط مال مني . مال من باش . تا هميشه . تا ابد

مال توام تا ابد و تا هميشه

فکرو زکرم تو بودی اون روزا یادته

                                    اون دل کوچیکه من جلوی پات بود یادته

رفتیو با رفتنت پا گزاشتی رو دلم

                                    سرم داره گیج میره تو کجایی عشقه من

وقتی میخواستی بری گفتی بهم غصه نخور

                                             دلو سپردم من به تو غصه نخور

گفتم بهت زود بیا دل من تنگه برات

                                        تو نرفتیو میگی آخه عزیز دلت میاد

میگفتی من برمیگردم خیلی زود

                                       دلو جونم همشون فدای یه تاره موت

ولی رفتیو خیلی وقته نامه ندادی تو برام

                                        آخه پس چی شد بگو تو جواب نامه هام

یه نامه همش دادی همون شده آب غذام

                                       نمیدونی یه غمیه بهم میگه باهات میام

من غمو می خوام چکار آخه تو بهم بگو

                                      فقط نگو دوست ندارم جونه من اینو نگو

آخه عاشقت بودم دیوانه وار باور بکن

                                     دل من تنگه به راحت تو منو یاریم بکن

شبا یه غمی میاد تویه سینم باهام حرف میزنه

                                     می خواد نا امید کنه از نا امیدی دم میزنه

شایدم دیگه نیای این جوری که بوش میاد

                                فکر کنم وقتی بیای ببینی جنازم رو دوش میاد

اون موقع بگو ببینم دلت برام تنگ میشه ؟

                                   این زمین و آب گل برای تو چه رنگ میشه؟

خلاصه کشتی مارو با این ادائو اشوه هات

                                    دل من تنگه برات* تنگه برات* تنگه برات

وای الان صبح میشه هو هنوز که من نخوابیدم

                                   یه روز دیگم تموم شدش ولی من نفهمیدم

دفتر شعرم دیگه پر شده کجایی تو می خوام برم

                                 دیگه کاری ندارم اینجا روی زمین دارم میرم  

تو نبودیو غمت عشقه تو کشت مارو

                                          زیر خاک دفنمو خاک خورد مارو

سوال‌های زیر را از بچه‌های 5 تا 10 ساله پرسیده‌اند. اما انگار جواب‌های آنها خیلی هم بچه گانه نیست!

بهترین سن برای ازدواج چند سالگی است؟

«84 سالگی! چون در آن سن مجبورنیستید کار کنید و می‌توانید هی دراز بکشید و فقط همدیگر را دوست داشته باشید.»
جودی، 8 ساله

«مهد کودکم که تمام بشود، می‌روم و برای خودم دنبال زن می‌گردم»
تام، 5 ساله

در اولین قرار ملاقات، زن و مردها به هم چه می‌گویند؟

«در اولین قرار ملاقات فقط به هم دروغ می‌گویند و این معمولا باعث می‌شود که از هم خوش‌شان بیاید و یک قرار دوم بگذارند.»
مایک، 10 ساله

مساله حیاتی: بهتر است آدم ازدواج کند یا مجرد بماند؟

«دخترها بهتر است مجرد بمانند، اما پسرها باید ازدواج کنند چون یک نفر را لازم دارند که دنبالشان راه بیفتد و تمیز کند!»
لینت، 9 ساله

«بابا این چیزها سردرد می‌آورد. من فقط یک بچه‌ام. من همچین بدبختی‌هایی نمی‌خواهم.»
کنی، 7 ساله

چرا دو نفر عاشق هم می‌شوند؟

«هیچ کس نمی‌داند چه اتفاقی می‌افتد، ولی من شنیده‌ام که یک ربط‌هایی به بویی که آدم می‌دهد دارد، برای همین است که مردم این قدر عطر و ادکلن می‌خرند.»
جین، 9 ساله

«می‌گویند یکی به قلب آدم تیر می‌زند و این حرف‌ها، ولی مثل اینکه بقیه‌اش این قدر درد ندارد.»
هارلن، 8 ساله

عاشق شدن چطوری است؟

«مثل یک بهمن که برای زنده ماندن باید زود از زیر آن فرار کنی.»
راجر، 9 ساله

«اگر عاشق شدن مثل یادگرفتن حروف الفبا سخت است، من یکی که نمی‌خواهم. خیلی طول می‌کشد!»
لئو، 7 ساله

نقش خوش‌تیپی در عشق

«اگر می‌خواهید کسی که در حال حاضر جزئی از خانواده‌تان نیست، دوستتان داشته باشد، خیلی مهم نیست که خوشگل باشید.»
ژوانه، 8 ساله

«فقط قیافه مهم نیست. من را نگاه کنید. خیلی خوش‌تیپم. اما هنوز کسی پیدا نکرده‌ام که با من ازدواج کند.»
گری، 7 ساله

«زیبایی یک چیز ظاهری است، نمی‌تواند خیلی ماندگار باشد.»
کریستینه، 9 ساله

چرا عشاق دست هم را می‌گیرند؟

«می‌خواهند مطمئن شوند که حلقه‌هایشان نمی‌افتد، چون خیلی بالایش پول داده‌اند.»
دیو، 8 ساله

عقاید محرمانه درباره عشق

«من عشق را دوست دارم، فقط به شرطی که وقتی تلویزیون کارتون می‌دهد، اتفاق نیفتد.»
آنیتا، 6ساله

«عشق آدم را پیدا می‌کند، حتی اگر خودت را از آن پنهان کنی. من از 5 سالگی تلاش می‌کنم که خودم را از آن پنهان کنم ولی دخترها مدام پیدایم می‌کنند.»
بابی، 8ساله

«خیلی دنبال عشق نیستم. فکر می‌کنم کلاس چهارم بودن به اندازه کافی سخت هست.»
رژینا، 10 ساله

ویژگی‌های شخصی برای اینکه عاشق خوبی باشید

«یکی از شما باید بلد باشد که خوب چک بنویسد، چون حتی اگر صد هزار کیلو هم عشق داشته باشید، باز هم یک قبض‌هایی هست که باید پرداخت کنید.»
آوا، 8 ساله

راه‌هایی که می‌شود کسی را عاشق خودتان کنید

«به آنها بگویید که فروشگاه‌های زنجیره‌ای شکلات دارید.»
دل، 6 ساله

«یک سری کارها را نکنید مثلا اینکه کتانی سبز بدبو داشته باشید... ممکن است با این کارتان توجه کسی را جلب کنید اما توجه، عشق نیست.»
آلونزو، 9 ساله

«یکی از راه‌هایش این است که دختر مورد نظر را برای غذاخوردن بیرون دعوت کنید. حتما یک چیزی بخرید که دوست دارد؛ مخصوصا سیب‌زمینی سرخ کرده.»
بارت، 9ساله

چطوری می‌شود فهمید دو تا آدمی که توی رستوران غذا می‌خورند عاشق هم هستند؟

«فقط نگاه کنید و ببینید که مرد صورت حساب را برمی‌دارد یا نه. این راهی است که می‌شود فهمید عاشق شده یا نه.»
جان، 9 ساله

«عاشق‌ها فقط به هم خیره می‌شوند و غذایشان سرد می‌شود. بقیه بیشتر به غذا توجه می‌کنند.»
براد، 8 ساله

«اگر یکی از آن دسرهایی سفارش بدهند که با آتش درست می‌کنند، عاشقند. چون یعنی قلب خودشان هم آن جوری است... توی آتش»
کریستینه، 9 ساله

وقتی مردم می‌گویند: دوستت دارم، به چه فکر می‌کنند؟

«به خودشان می‌گویند: بله واقعا دوستش دارم. ولی کاش می‌شد حداقل روزی یک بار دوش بگیرد.»
میشله، 9ساله

چطور می‌شود عاشق ماند؟

«اسم زنتان را فراموش نکنید... این کار کل عشق را نابود می‌کند.»
راجر، 8 ساله

«همسرتان را زیاد ببوسید. این کار باعث می‌شود او یادش برود که شما هیچ وقت آشغال را بیرون نمی‌گذارید.»
رندی، 8ساله

۱.مدل جنتلمن ( از نوع woman): خدا رو شکر بین این همه مدلای عجیب و غریب یه عده از دخترا (که واقعا معدودن) هم هستن که علاوه بر اینکه مد روز وتحصیل کرده هستن خودشون و گم نکردن و فارق ازسرگرمیهای الکی تو زندگی دنبال پیشرفتن.

2.مدل نازنازی:این مدل کارو زندگیشون با دوستا بیرون رفتن و تلفن و چته و تا 50 سالگی تو اتاقشون عروسک نگه میدارن فعالیتهاشونم شامل خریدن هر چیز مد روزو به باد دادن پولای باباجون هست.

3.مدل اجتماعی:این عده بیشتر شامل دخترای فمینیستیه که عاشق شرکت تو فعالیتهای اجتماعین ولی وسط همون کارها هم تا یکم کار جدی بشه دادشون در میاد که بابا ما خانومیم این قدر کار سخت بهمون ندین!

4.مدل مرد ذلیل:این مدل که در حال انقراضن عاشق شوهر کردن و بشور بسابن (به علت کمیاب بودن این مدل نتونستم اطلاعات بیشتری در موردشون پیداکنم)..

5.مدل مامانم اینا:این مدل دخترای محبوب مادراشونن و همه کاراشونو با نظر مادرشون انجام میدن خیلیاشونو میشه تو گروه خرخونا که تو پایین توضیح دادم هم پیدا کرد.

6.مدل ضد پسر:این مدل همه ی فکر و ذکرشون اینه که یه پسرو ضایع کنن و تا یک سال این اتفاق خجسته رو وسه دوست و آشنا تعریف کنن.

7.مدل خرخون:این مدل تو زندگی فقط یه کار بلدن اونم درس خوندنه تو بحرشونم که بری میبینی از دیپلم خیاطی بگیر تا گواهینامه زیر دریایی رو گرفتن .ولی پای عمل که برسن هیچی بلد نیست..

8.مدل روشنفکر:این مدل خودشونو عقل کل میدونن و عشق شرکت تو کلاسهای مختلفن از یوگا بگیر تامدیتیشن و ...

9.مدل سرگردون:خانومای عزیزی که این مطلبو خوندین و جزو هیچکدوم نبودین/شما شامل ترکیب هچل هفتی از مدلای بالا هستین که به مدل سرگردون معروفه.